پادگان

(دِ) [ په. ] (اِمر.)
۱- محل اسکان گروهی از سربازان که برای محافظت محلی در آنجا متوقف شوند.۲ – سربازخانه، ساخلو.
۳- دسته -‌های پیاده نظام عهد ساسانی.

    پادگانه

    (دِ نِ)(اِمر.)۱ – بام، پشت بام.
    ۲- پنجره، دریچه.
    ۳- فضای صاف و بلند در دامنه کوه.

      پادنگ

      (دَ) (اِمر.)
      ۱- دنگ برنج کوبی که با پا حرکت داده می‌شود.
      ۲- نوعی ساعت که پاندول آن مانند پادنگ باشد.

        پاده

        (دِ) [ اوست. ] (اِ.)۱ – گله گاو و خر.
        ۲- چراگاه.

          پادیاب

          ( اِ.) = پادیاو: شستن و پاکیزه ساختن چیزی با خواندن دعا.

            پادیر

            ( اِ.) ستونی که زیر دیوار شکسته می‌زنند تا فرو نیفتد.

              پیمایش به بالا