آغار

۱ – (اِ.) نم و رطوبت.
۲- (ص.) نم کشیده، خیس شده.

    آغاری

    (اِ.)نوعی جامه ابریشمین ضخیم که مردان از آن لباده، عبا و سرداری درست می‌کردند و زنان از آن نیم تنه و مانند آن.

      آغاریدن

      (دَ)۱ – (مص م.)خیساندن، نم دادن.
      ۲- آمیختن.
      ۳- سرشتن.
      ۴- (مص ل.) نم کشیدن، خیسیدن.
      ۵- تراویدن.

        آغازگر

        (گَ) (ص فا.)
        ۱- آغاز کننده.
        ۲- در اصطلاح اسب دوانی، کسی که فرمان حرکت می‌دهد.

          آغازه

          (زِ)(اِ.)آغاره، دوالی که بین رویه و تخت کفش دوزند تا آب و خاک به درون آن نرود.

            آغازی

            ۱ – (ص نسب.)ابتدایی، بدوی.
            ۲- (اِ.) جانور و گیاه تک یاخته.

              پیمایش به بالا