(اِ.) زاغه.

(اِ.) = آغول: نگریستن از گوشه چشم از روی خشم.

(اِ.) مهر، خورشید.

[ ع. ] (اِ.) جِ آفت ؛ آفت‌ها، آسیب‌ها.

[ ع. ] (اِ.) جِ افق.
۱- کرانه‌های آسمان، دشت.
۲- عالم، جهان.

(فَ) (اِ.) آسیب، بلا.

(پَ رَ) (اِ.)
۱- جانوری است شبیه به مارمولک، از رده خزندگان با زبانی دراز که از آن برای شکار حشرات استفاده می‌کند.
۲- گیاهی از تیره گاوزبان که در اراضی بایر روید، و گل‌های کوچک و سفید و آبی دارد.
۳- مجازاً، زرتشتی، کافر.