اسم مصدر تثبت (تَ ثَ بُّ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) پابرجا بودن. ۲- آهستگی کردن، درنگ کردن. ۳- (اِمص.) پایداری.
مصدر متعدی تثبط (تَ ثَ بُّ) [ ع. ] (مص م.) ۱- وقوف داشتن بر کاری. ۲- باز ایستادن از کاری، توقف و فروماندن.