(تَ حَ فُّ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- هوشیار بودن و پرهیز کردن. ۲- خویشتن داری.
(تَ حَ فُّ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- محفل ساختن، دور هم جمع شدن. ۲- پُر شدن مجلس از مردم.
(تُ فِ) [ ع. تحفه ] (اِ.) ۱- هدیه، ارمغان. ۲- کمیاب، گران بها. ج. تحف.
(تَ) [ ع. ] (مص م.) یاد دادن کتاب و جز آن به کسی.
(تَ) [ ع. ] (مص م.) زینت دادن، آراستن.
(تَ حَ قُّ) [ ع. ] (مص ل.) کینه گرفتن.
(تَ حَ قُّ) [ ع. ] (مص ل.) درست شدن، حقیقت پیدا کردن.
(تَ) [ ع. ] (مص م.) خوار کردن، کوچک شمردن.
(تَ) [ ع. ] (مص م.) ۱- درست کردن. ۲- درستی امری را بررسی کردن.
(تَ حَ کُّ) [ ع. ] ۱- (مص م.) احتکار کردن. ۲- (مص ل.) افسوس خوردن.