تخمدان
(تُ) (اِمر.)
۱- عضوی در پستانداران که نطفه در آن منعقد میشود.
۲- قسمت اصلی گل که در آن یک یا چند تخمک وجود دارد.
تخمه
(تُ مِ) [ په. ] (اِ.)
۱- اصل، نسب.
۲- دانههای داخل خربزه، هندوانه و کدو که آنها را تف داده و آجیل سازند.
تخمی
(تُ) (ص.)
۱- ویژگی حیوانی که از نژاد بهتر است و برای تولید مثل از آن استفاده میشود.
۲- ویژگی گیاهی مناسب برای گرفتن تخم به منظور استفاده در کاشت بعدی (کشاورزی).
۳- (عا.) به درد نخور، ساختگی، بی فایده.
