تذکیر

(تَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) یاد کردن، به یاد آوردن، پند دادن.
۲- (اِمص.) یادآوری پند – دهی. ج. تذکیرات.

    تذییل

    (تَ) [ ع. ] (مص م.) ا – دامن دار کردن.
    ۲- مطلبی را در پایین صفحه کتاب نوشتن.

      تر

      (تَ) [ په. ]
      ۱- (ص.) تازه، جدید.
      ۲- آبدار، خیس.

        تر

        (~.) (ص.)
        ۱- نیکو، زیبا.
        ۲- آلوده، ناپاک مانند: تر دامن.

          تر

          [ په. ] (پس.) علامت صفت تفضیلی: بهتر، سپیدتر، درازتر.

            تر زدن

            (تِ. زَ دَ) (مص ل.) (عا.)
            ۱- اسهالی بودن مزاج.
            ۲- مجازاً کاری را بد و ناشیانه انجام دادن.

              پیمایش به بالا