(تَ. زَ) (ص مر.) خوش سخن، فصیح.

(تَ)
۱- (اِ.) بیم، هراس.
۲- (ص فا.) در ترکیب به معنی «ترسنده» آید: خداترس.

(~.) [ ع. ] (اِ. ص.) زمین سخت، محکم ج. تُرُس، اتراس.

(تَ) [ په. ] (ص فا.)
۱- ترسنده.
۲- مسیحی.

(تَ دَ) (مص م.) بیم دادن.

(تَ نَ دِ) (ص فا.) آن که دیگری را بترساند.

(تَ دَ) (مص م.) نک ترساندن.

(تَ) (اِمص.) مسیحیت، مسیحی بودن.