(تَ صَ لُّ) [ ع. ] (مص ل.) لاف زدن، تملّق گفتن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) اراده کردن، آهنگ انجام کاری کردن.

(تَ صَ نُّ) [ ع. ] (مص ل.) حالتی را به طور ساختگی به خود گرفتن، ظاهرسازی.

(تَ صَ نُّ) [ ع. ] (ص نسب.) ساختگی، مصنوعی.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) ساختن، مهیا کردن.

(تَ صَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.)فرو شدن، فرود آمدن.

(تَ صَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.) پنداشتن، صورت کسی یا چیزی را به ذهن آوردن.

(تَ صَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.) صوفی شدن، به عرفان پرداختن.

(تَ صَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.) خودداری نمودن از عیب.