اسم مصدر تفتق (تَ فَ تُّ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) شکافتن، شکاف خوردن، کفتن، کافتن. ۲- (اِمص.) شکافتگی ؛ ج. تفتقات.
مصدر لازم تفتی (تَ فَ تّ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- باز ایستادن دختر از لهو و بازی با کودکان. ۲- جوانمردی نمودن. ۳- ورزشکار بودن.