مصدر متعدی تکعیب (تَ) [ ع. ] (مص م.) ۱- چهارگوشه ساختن چیزی. ۲- پر کردن ظرف. ۳- عددی را به توان سه رسانیدن.
اسم تکل (تَ کْ لْ) [ انگ . ] (اِ.) گرفتن یا دور کردن توپ از پای حریف یا دراز کردن پا در حالتی که بدن تقریباً به حالت خوابیده و موازی با سطح زمین درآید.