اسم فاعل

(ص) [ ع. ] (اِفا.)جداکننده دو چیز از هم.

(رِ) [ ع. ] (اِفا.) بالا رونده.

(رِ غُ تَّ) [ ع. ] (اِفا.)کسی که دوره درس ی معینی را به پایان رسانده باشد.

(رِ قَ یا قِ) [ ع. فارقه ] (اِفا.)
۱- مؤنث فارق ؛ ج. فارقات.
۲- نشانه‌ای که برای امتیاز دو شی ء میان آن‌ها نهند.
۳- نشانه‌ای که معنی ای را از معنی دیگر جدا کند.

(ج) [ ع. ] (اِفا.) درد آورنده، دردناک.

(رّ) [ ع. ] (اِفا.) گریزنده، فرار کننده.

(رِ) [ ع. ] (اِفا.) دورکننده اندوه، گشاینده غم.

(تِ) [ ع. ] (اِفا.) گشاینده، تصرف کننده، پیروز.

(تِ) [ ع. ] (اِفا.) شکافنده، پاره کننده.

(تِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- فتنه انگیزنده.
۲- کسی که اراده فجور با زنان کند.
۳- گمراه کننده.
۴- شیطان.