اسم مرکب

[ فا – تر ] (اِمر.)۱ – صاحب شیره خانه.
۲- صاحب میخانه.

(خِ) (اِمر.) شیره و صمغی است که از گیاهی در کوه‌های البرز و خراسان می‌روید تراوش می‌کند، طعمش شیرین و دارای قند و نشاسته و سقز است، در طب به عنوان ملین و مسهل به کار می‌رود.

(خا) (اِمر.) مؤسسه‌ای که در آن از کودکان شیرخوار و بی سرپرست مراقبت می‌کنند.

(اِمر.) شکنبه بره و بزغاله و گوسفند.

(دِ) (اِمر.) شجاع، دلیر، دلاور.

(زَ نِ) (اِمر.)
۱- چوبی که با آن شیر یا دوغ را به هم می‌زنند تا مسکه از دوغ جدا شود.
۲- خمره کره گیری.

(شُ مَ) [ انگ. ] (اِمر.) مردی که عهده دار اجرای برنامه‌ای (نمایش‌های تلویزیونی) است.

(شُ یا شو) (اِمر.) کوه، جبل.

(اِمر.)
۱- حقیر، ضعیف.
۲- شور و غوغا، آشوب.

(شَ) (اِمر.) جای خوابیدن گاو و گوسفند در شب.