اسم مرکب

(اِمر.) ساق دوش.

(اِمر.)
۱- هنگام شب، سرشب.
۲- مراسم دعای غروب در سربازخانه‌ها.

(دَ) (اِمر.) عدد اصلی پس از پانزده و پیش از هفده، شش بعلاوه ده.

(گِ نِ) (اِمر.) = شاگردانگی: پولی که به رسم انعام به شاگرد می‌دهند.

(اِمر.) زمینی که در آن برنج کاشته باشند، کشتزار برنج.

(دِ) (اِمر.) شاهزاده.

(چَ) (اِمر.) لحاف.

(خْ نِ) (اِمر.) قسمی از گدایان که شاخ گوسفندی در یک دست و شانه‌ای در یک دست دیگر می‌گرفتند و آن شانه را بر شاخ می‌کشیدند تا صدای ناهنجاری برآید و مردم از آن صدا به ستوه آمده چیزی به آن‌ها بدهند.

(بِ یا بَ) (اِمر.)
۱- جوی کوچکی که از رود یا دریا جدا گردد.
۲- خلیج.

(اِمر.)
۱- قسمت بالای درخت که پُر شاخه باشد.
۲- جای انبوهی از درختان بسیار شاخ.
۳- شاخه درخت.