اسم مصدر

اقباض

( اِ ) [ ع. ]
۱- (مص م.)به تصرف درآوردن.
۲- (اِمص.) داد و ستد قبض (در معاملات).

    افلاس

    (اِ) [ ع. ]
    ۱- (مص ل.)ورشکست شدن.
    ۲- (اِمص.)بی چیزی، تنگدستی.
    ۳- ورشکستگی.

      افصاح

      (اِ.) [ ع. ]
      ۱- (مص ل.) زبان آور شدن، شیوا شدن.
      ۲- (اِمص.) زبان آوری.

        افضال

        ( اِ ) [ ع. ]
        ۱- (مص م.) افزون کردن.
        ۲- نیکویی و احسان کردن.
        ۳- سپاس نهادن.
        ۴- برتری داشتن.
        ۵- (اِمص.) بخشش. ج. افضالات.

          افساد

          ( اِ ) [ ع. ]
          ۱- (مص م.) فساد کردن، برپا کردن فتنه.
          ۲- (اِمص.) تباهی، فساد.

            پیمایش به بالا