اسم مصدر

(کِ بَ) [ ع. ] (اِمص.) پیری، سالخوردگی.

(کِ) [ ع. ] (اِمص.) تکبر، خودبینی، نخوت.

(هِ) (اِمص.) کاستی، نقصان، کاستن.

(وُ) (اِمص.) جستجو، تفحص.

(عِ) [ ع. ] (اِمص.) نار پستان و پستان برآمده.

(بُ) (اِمص.) به کار بردن، بهره گرفتن.

(اِمص.) سودمندی، اثربخش.

(قُ یَّ) [ ع. قومیه ] (اِمص.) اشتراک گروهی از مردم در تاریخ و زبان و آداب و رسوم که عامل پیوند و اتحاد بین آنان است.

(قُ) [ ع. ] (اِمص.)
۱- تواضع، فرمان برداری.
۲- قیام در نماز.

(قَ) [ ع. ]
۱- (مص م.)عذاب کردن، تنبیه ک ردن.
۲- (اِمص.) ظلم و زور.
۳- توانایی، چیرگی.