اسم مصدر

(عَ مِ) [ ع. ] (اِمص.) کوری، نابینایی.

(عِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- ستیزه کردن، لجاج ورزیدن.
۲- (اِمص.) لجاج، سرکشی.
۳- ستیزه.

(عُ مْ) [ ع. ]
۱- (مص م.) آباد کردن.
۲- (اِمص.) آبادانی، آبادی.

(عُ مْ) [ ع. ] (اِمص.) ژرفا، گودی. ج. اعماق.

(عَ یَ) [ ع. عمایه و عماءه ] (اِمص.)
۱- گمراهی.
۲- لجاج، ستیهندگی.

(ع ِ لْ) [ ع. ]
۱- (مص م.) دانستن.
۲- یقین داشتن.
۳- (اِمص.) دانش، آگاهی. ج. علوم.

(عُ لُ وّ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) بالا رفتن.
۲- بلند قدر شدن، مرتبه یافتن.
۳- (اِمص.) بزرگی، بلندی قدر.

(عَ) [ ع. ] (اِمص.) بزرگی، شرف، بلندی.

(عَ قِ) [ ع. علاقه ]
۱- (مص م.) دوست داشتن.
۲- (اِمص.) دوستی.
۳- پیوند، ارتباط، وابستگی. جِ علائق.

(عَ) [ ع. ] (اِمص.) نازایی، سترونی.