اسم مصدر

شقاوت

(شَ وَ) [ ع. شقاوه ]
۱- (مص ل.) بدبخت شدن.۲ – (اِمص.)بدبختی.۳ – سخت – دلی.

    شفاعت

    (شَ عَ) [ ع. شفاعه ]
    ۱- (مص ل.) خواهش کردن.
    ۲- درخواست بخشش یا کمک کردن از کسی برای دیگری.
    ۳- (اِمص.) خواهش.

      شطط

      (شَ طَ) [ ع. ] (اِمص.)
      ۱- دوری از حق.
      ۲- ستم، ظلم.
      ۳- زیادت.

        شطارت

        (شَ رَ) [ ع. شطاره ]
        ۱- (مص ل.) شوخ و بی باک شدن.
        ۲- (اِمص.) شوخی، بی باکی، چالاکی، زرنگی.
        ۳- ترک موافقت مردمان به سبب خباثت و لئامت.

          شرف

          (شَ رَ) [ ع. ] (اِمص.)
          ۱- ارجمندی، بزرگواری.
          ۲- بلندی نسب.
          ۳- آبرو، عرض.
          ۴- قوت کوکب در برج و درجه‌ای از فلک.

            شرکت

            (ش کَ) [ ع. شرکه ]
            ۱- (مص ل.) شریک شدن.
            ۲- (اِمص.) شراکت، انبازی.
            ۳- شراکت بین چند نفر که هر یک به میزان سرمایه خود سهم دارد. ؛~ سهامی شخص حقوقی که حقوق و تعهدات آن مستقل از حقوق و تعهدات سهامداران باشد و فعالیت آن براساس مجوز دولت مشروعیت یابد. ؛~ سهامی عام یکی از انواع شرکت‌های سهامی که قسمتی از سرمایه آن از طریق فروش سهام به غیر مؤسسان (مردم) تأمین شود. ؛ ~ با مسئولیت محدود شرکتی که با مشارکت حداقل دو نفر سهام دار تأسیس شود. هر یک از شرکا بدون این که سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط به میزان سرمایه خود مسئولیت داشته باشد.

              پیمایش به بالا