اسم مصدر

سرایت

(سَ یَ) [ ع. سرایه ]
۱- (مص ل.) اثر کردن.
۲- (اِمص.) اثر، تأثیر.
۳- انتقال بیماری به دیگری.

    سخونت

    (سُ نَ) [ ع. سخونه ]
    ۱- (مص ل.) گرم شدن.
    ۲- (اِمص.) گرمی، حرارت.

      سداد

      (سَ) [ ع. ]
      ۱- (مص ل.) راست و درست بودن.
      ۲- استقامت داشتن.
      ۳- (اِمص.) راستی.
      ۴- استقامت.

        سخافت

        (سَ فَ) [ ع. سخافه ]
        ۱- (مص ل.) کم عقل بودن.
        ۲- (اِمص.) کم عقلی.

          سجود

          (سُ) [ ع. ]
          ۱- (مص ل.) سجده کردن.
          ۲- (اِمص.)پرستش، پیشانی بر زمین گذاشتن برای عبادت یا اظهار فروتنی.

            پیمایش به بالا