اسم مصدر

(نِ دَ) (اِمص.) گوش فرا دادن، گوش کردن.

[ ع. ]
۱- (مص ل.) گریه و زاری کردن، شیون کردن بر مرگ کسی.
۲- (اِمص.) گریه و زاری، شیون.

(یِ) [ په. ] (اِمص.) دعا، ستایش.

(نِ بَ) [ ع. نیابه ] (اِمص.) خلافت، جانشینی.

(نِ وِ) (اِمص.) عمل نوشتن، نوردیدن، پیچیدن.

(نُ لُ) (اِمص.) دلتنگی به سبب دوری از وطن یا دلتنگی حاصل از یادآوری گذشته‌های درخشان یا تلخ و شیرین.

(نَ) (اِمص.) لاغری، ضعیفی.

(نَ زِ) (اِمص.)
۱- مهربانی، شفقت.
۲- نواختن آلت موسیقی.

(نَ یا نُ) (اِمص.)
۱- ناله.
۲- جنبش، حرکت.
۳- لرزه، لرزش.

(نِ ضَ) [ ع. نهضه ] (اِمص.) جنبش، قیام.