اسم مصدر

خدر

(خَ دَ) [ ع. ] (اِمص.) سستی، به خواب رفتن اعضای بدن.

    خبث

    (خُ) [ ع. ] (اِمص.)
    ۱- پلیدی، ناپاکی.
    ۲- بدذاتی، بدسرشتی.

      خبرت

      (خِ یاخُ رَ) [ ع. خبره ] (اِمص.)
      ۱- دانا و آزموده بودن.
      ۲- دانایی، تجربه.

        خبط

        (خَ) [ ع. ] (اِمص.)
        ۱- به بیراهه رفتن، کژروی.
        ۲- سهو، اشتباه.

          خبل

          (خَ بَ) [ ع. ] (اِمص.)
          ۱- دچار جنون شدن.
          ۲- فلج شدن.

            خبل

            (خَ) [ ع. ]
            ۱- (مص م.) فاسد کردن، تباه کردن.
            ۲- (اِمص.) فساد، تباهی.

              پیمایش به بالا