صفت مرکب

(اِ) [ فا – ع. ] (ص مر.)
۱- آن که از راه عدالت منحرف گردد.
۲- ظالم، ستمکار، بیدادگر.

(اِ ض ِ) [ فا – ع. ] (ص مر.)
۱- آن که در هیچ چیز نظم ندارد.
۲- بی عصمت، بی تربیت، بی نظم.

(بِ مَ نِ) (ص مر.) = وهمنش: دارای منش نیک، دارای اندیشه خوب.

(~. وَ) (ص مر.)۱ – بهره بر.
۲- بهره – دار، بافایده.
۳- سودبرنده.
۴- کامیاب.

(بِ)
۱- (اِمر.) روز خوب، روز خوش.
۲- نوعی بلور کبود و شفاف و کم قیمت.
۳- کندر هندی.
۴- (ص مر.)نیک روز، خوش اختر، نیک بخت.

(بِ هَ) (ص مر.)
۱- با هم، همراه.۲ – تنگدل، محزون.

(بُ لِ) (ص مر.) کهن، سالخورده.

(بُ) (ص مر.)۱ – مالدار، مایه دار.
۲- کیسه دار، خانه دار.
۳- دوا فروش.
۴- ری شه دار.
۵- نام طبقه‌ای از طبقات عالی اجتماعی در قدیم که لباس مخصوص به خود را داشتن.

(بُ بَ) (ص مر.) فاقد راه خروج.

(~. زِ) (ص مر.) معروف، نامدار، مشهور.