(~. لِ نَ) [ ع. ] (ص مر.) کسی که به دو زبان سخن گوید و نویسد.
(~. مَ) [ ع. ] (ص مر.) دارنده مجد و بزرگی.
(~. مَ رِ) [ ع. ] (ص مر.) صاحب مکرمتها، خداوند کرمها.
(~. مَ ن ْ یا نُ) [ ع. ] (ص مر.) از صفات خداوند به معنی دارنده نعمتها.
(~. مَ قِ) [ ع. ] (ص مر.) صاحب منقبتها، خداوند هنرها و کارهای نیکو.
(~. مِ نَ) [ ع. ] (ص مر.) نک ذوالمن.
(ذُ نّ) [ ع. ] (ص مر.) خداوند روشنایی.
(ذُ لْ وَ هَ) [ ع. ] (ص مر.) شعری که محتمل دو معنای مدح و هجو باشد.
(~. اَ) [ ع. ] (ص مر.) اقربا، خویشاوندان.
(ذُ لْ اِ تِ) [ ع. ] (ص مر.) دارای قدرت، مقتدر.
