صفت مرکب

(حَ فِ حِ)(ص مر.)سخن معقول و منطقی، سخن صریح و بدو ن مجامله.

(~.) [ ع – فا. ] (ص مر.) بارور، برومند.

(~. جَ) [ ع. ] (ص مر.) کسی که مهیای جواب گفتن است.

(~. یَ) [ ع – تر. ] (ص مر.) مهیا، آماده.

(~. مَ) [ ع – فا. ] (ص مر.)
۱- تهی – دست.
۲- نیازمند.

(~. دَ) (ص مر.) ماهر، زبر – دست.

(فَ) (ص مر.) دارای فهم و شعور، باسواد و تحصیل کرده، صاحب اطلاع.

(بَ. زَ)(ص مر.)۱ – دُهُل زن، طبل زن.
۲- مهتر پاسبانان.

(~. نِ) (ص مر.) مرد تنومند که دارای شانه‌های پهن باشد.

(چِ هِ. سُ) (ص مر.)
۱- عمارتی که چهل ستون داشته باشد.
۲- بنایی که دارای ستون‌ها بسیار باشد.