صفت نسبی

(فَ) (ص نسب.)
۱- پارچه‌ای که روی فرش می‌گسترند تا از تابش آفتاب در امان باشد.
۲- دم پایی یا کفش راحتی که در خانه به پا کنند.

(ص نسب.) کشاورز، دهقان.

(رُ) [ ع. ] (ص نسب.) منسوب به روح.
۱- پیشوای مذهبی.
۲- پارسا.

(یِّ) [ ع. ] (ص نسب.)۱ – مؤنث روحی، کیفیات روحیه.
۲- مجموعه کیفیات نفسانی و حالات روانی یک فرد. ج. روحیات.

(~.) [ ع – فا. ] (ص نسب.) پیرو مکتب رواقیان. (رواقیان گروهی بودند که حوزه درسشان در یکی از رواق‌های شهر آتن منعقد می‌شد).

(رَ)(ص نسب.)
۱- راهرو، مسافر.
۲- غلام، بنده.

(رَ) (ص نسب.) ملون، گوناگون.

(رُ مّ) [ ع – فا. ] (ص نسب.) منسوب به رمان ؛ بسیار سرخ.

(رَ کِ)(ص نسب.)
۱- حسود.
۲- باغیرت.

(رُ) (ص نسب.) منسوب به رست.
۱- آن چه از خاک و گل رست تعبیه کنند.
۲- زمین‌هایی که جنس آن‌ها از رست باشد.
۳- سنگ‌هایی که ماده اصلی آن‌ها رست باشد.