مصدر

(کَ یا کُ دَ) (مص ل.) جمع کردن، اندوختن.

(کَ) [ ع. ] (مص م.) روفتن خانه.

(کَ دَ) [ په. ] (مص م.)
۱- حفر کردن.
۲- جدا کردن.
۳- کشیدن و از بیخ برآوردن.
۴- جدا کردن چیزی که متصل به چیز دیگر است.

(کِ یِ) [ ع. کنایه ] (مص ل.) گفتن سخنی که بر غیر موضوع اصلی خود دلالت کند مانند ناخن خشک به معنی خسیس و ممسک. ج. کنایات.

(~. زَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) منظور خود را غیرصریح بیان کردن.

(~. گُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) حمله کردن، یورش بردن.

(~. مَ دَ) (مص ل.) سازش کردن، به تفاهم رسیدن.

(~. کَ دَ) (مص ل.) دست از کاری کشیدن.

(~. گِ رِ تَ) (مص ل.) عزلت گزیدن.

(کُ. فَ یَ. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) زیر و رو کردن، ویران کردن.