مصدر

(~.) [ ع. ] (مص ل.)
۱- کوتاهی کردن.
۲- از کاری باز ایستادن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) انجام دادن عبادتی که در موقع خود انجام نشده باشد.

(قِ) [ ع. ] (مص م.) مجازات، کیفری همسنگ جُرم.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) بخش کردن، تقسیم کردن.

(قَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- خوردن، بسیار خوردن.
۲- شکستن برگ خرما و نی و جز آن.
۳- گوشت پخته و سرخ شده. ج. قشوم.

(قَ) [ ع. ] (مص م.)به زور به کار واداشتن.

(قَ مَ طَ یا طِ) [ ع. قرمطه ] (مص ل.)
۱- تنگ و باریک نوشتن.
۲- نزدیک نهادن گام.

(قَ رْ) [ ع. ] (مص م.)
۱- قرعه زدن.
۲- ضربه زدن، کوفتن.
۳- ریختن موی سر.

(قُ رُ. کَ دَ) [ تر – فا. ] (مص م.) جایی را خلوت کردن و مانع ورود دیگران شدن.

(قَ ئَ) [ ع. قرائه ] (مص م.) خواندن کتاب و غیره.