مصدر

قربان

(قُ) [ ع. ]
۱- (اِ.) هرچیزی که به وسیله آن به خداوند تقرب جویند.
۲- عنوانی برای نشان دادن ارادت و اخلاص به فردی که دارای مقام مهمی است.
۳- صدقه، تصدق. ؛~ صدقه کسی رفتن کنایه از: الف – اظهار محبت و اخلاص و ارادت کردن به کسی. ب – اصرار و التماس کردن به کسی.
۴- (مص ل.) نزدیک شدن. ؛ عید ~ روز دهم ذیحجه که حاجیان در مکه قربانی کنند.

    قران

    (قِ) [ ع. ] (مص ل.)
    ۱- به هم نزدیک شدن، به هم پیوستن.
    ۲- اجتماع دو سیاره در یک بُرج.

      پیمایش به بالا