مصدر

(فَ. گُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) واجب کرده خداوند را به جا آوردن، مانند: نماز خواندن.

(فَ دَ) (مص م.) فرسودن.

(فِ رِ دَ) (مص م.) روانه کردن، راهی کردن.

(فَ رَ. نَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) شکست خوردن، درمانده شدن.

(فَ رَ. دَ) [ ع – فا. ] (مص م.)
۱- اسب راندن.
۲- کنایه از: جستجو کردن، تفحص کردن.

(فَ دَ) = فخمیدن. فخمدان: (مص م.) پنبه را از پنبه دانه جدا کردن.

(فَ دَ) = پرخویدن: (مص م.) بریدن شاخه‌های زیادی درخت، پیراستن شاخه‌ها.

(خا تَ) (مص ل.) تقاضای تجدی دنظر در حکم صادره از طرف قاضی یا دادگاه.

(~. دَ) (مص ل.) نک فرجام خواستن.

(فَ رَ) [ ع. ] (مص ل.) شاد شدن، شادمان گردیدن، مسرور گشتن.