مصدر

(~. رُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) ابتکار عمل را به دست گرفتن.

(~. فَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) شغل دادن.

(عَ مَ. دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) والی گردانیدن، ولایت دادن.

(عَ مْ دْ) [ ع. ] (مص ل.) انجام دادن کاری با نیت و قصد.

(~. اَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) کنایه از: تسلیم شدن، شکست خوردن.

(عَ لَ. شُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) مشهور شدن، سرشناس شدن.

(~. نُ. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) دوباره نیرو گرفتن.

(عَ لَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) آشکار کردن، پیدا کردن.
۲- (مص ل.) آشکار گردیدن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.)
۱- برپا کردن، برافراشتن.
۲- آماده کردن، تهیه کردن.
۳- از سر و ته لباس زدن.

(~. وَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- عذر خواستن.
۲- کاهلی کردن.