مصدر

علک

خاییدن (~. دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- سقز جویدن.
۲- کنایه از: بیهوده گفتن.

    عطف

    (عَ طْ) [ ع. ]
    ۱- (مص ل.) مایل شدن به چیزی.
    ۲- کلمه‌ای را به وسیله حرف ربط به کلمه قبلی ربط دادن.
    ۳- شیرازه کتاب.

      عطل

      (عَ طْ یا طَ) [ ع. ] (مص ل.)
      ۱- بی پیرایه گردیدن (زن).
      ۲- بی مال گردیدن.
      ۳- بی ادب گردیدن.
      ۴- بیکار ماندن.

        عشرت

        (عِ رَ) [ ع. عشره ] (مص ل.)
        ۱- معاشرت کردن.
        ۲- خوشگذرانی، کامرانی.

          پیمایش به بالا