مصدر

(~.) [ ع. ] (مص ل.)
۱- منت نهادن بر کسی.
۲- فزونی جستن بر کسی.
۳- احسان کردن.

(دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) به تأخیر انداختن، به درازا کشاندن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) پاک کردن، شستن اندامی که کثیف باشد.

(~.) [ ع. طنفسه ] (مص ل.) زشت – خوی گ ردیدن پس از نیک خویی.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) گرد چیزی گشتن، دور زدن.

(~. زَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) پیمودن، اندازه گرفتن.

(~. نَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) طناب زدن.

(طُ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- برآمدن آفتاب یا ستارگان.
۲- آشکار شدن.

(طَ مْ) [ ع. ]
۱- (مص م.) لمس کردن، مس کردن.
۲- (مص ل.) حایض شدن.

(طَ مْ) [ ع. ]
۱- (مص م.) ناپدید کردن.
۲- هلاک کردن.
۳- (مص ل.) محو شدن.