مصدر

(رِ یِ) [ ع. رمایه ] (مص ل.) تیر انداختن.

(رَ. دَ) (مص م.) ترساندن، گریزاندن.

(رَ دَ)(مص م.)۱ – ترساندن، گریزاندن.
۲- متنفر ساختن.

(رَ دَ) (مص م.) نک رماندن.

(رَ. نَ دَ) (مص ل.) کنایه از: گردن نهادن، تسلیم شدن.

(~.) [ ع. ]
۱- (اِ.) چیز، شی ء.
۲- چاره، حیله.
۳- (مص م.) اصلاح کردن، نیکو کردن چیز.
۴- گرفتن ستور چوب‌ها را به دهان و خوردن.
۵- (مص ل.) پوسیده شدن استخوان، پوسیدن.

(~. زَ دَ) (مص م.) خون گرفتن از رگ.

(رَ) [ ع. ] (مص ل.) دویدن، تاختن.

(رُ) [ ع. ] (مص ل.) سوار شدن.

(رُ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) ساکن شدن، ایستادن.
۲- برجای بودن.
۳- کساد.