مصدر

رکوع

(رُ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) خم شدن.
۲- پشت خم کردن در نماز به نحوی که پشت وی افقی و محاذی زمین و کف دست روی سر زانو قرار گیرد.
۳- فروتنی کردن.

    رکون

    (رُ) [ ع. ] (مص ل.)
    ۱- آسودن، آرام یافتن.
    ۲- به سوی کسی یا چیزی متمایل شدن.

      پیمایش به بالا