مصدر متعدی توشیح (تُ) [ ع. ] (مص م.) ۱- آراستن، زینت دادن. ۲- نوشتهای را به مهر و امضای خود آراستن. ۳- گفتن شعری که وقتی حروف اول هر بیت یا مصراع را جمع و ترکیب کنند اسم شخص یا اسم چیزی به دست آید.