(تَ وَ طُّ) [ ع. ] (مص ل.) وطن گزیدن، جای گزیدن.
(تَ وَ عُّ) [ ع. ] (مص ل.) بالا رفتن از کوه.
(تَ وَ غُّ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- دور رفتن. ۲- فرو رفتن در امری. ۳- مبالغه کردن.
(تَ وَ فُّ) [ ع. ] (مص ل.) احترام گذاشتن، حرمت نگاه داشتن.
(تُ وَ فّ) [ ع. ] (مص ل.) درگذشتن، مردن.
(دَ) (مص ل.) ۱- فریاد کردن. ۲- خروشیدن.
(تَ وَ سُّ) [ ع. ] (مص ل.) فراخ گشتن، وسعت یافتن.
(تَ وَ سُّ) [ ع. ] (مص ل.) دست به دامان شدن.
(تَ وَ سُّ) [ ع. ] (مص م.) ۱- به فراست دریافتن. ۲- وسمه کشیدن.
(تُ) [ ع. ] (مص م.) ۱- میانجی گری کردن. ۲- چیزی را از وسط دو نیم کردن.
