مصدر

تنافس

(تَ فُ) [ ع. ] (مص ل.) رغبت کردن در کاری از روی رقابت و همچشمی به منظور پیشی گرفتن.

    تناکر

    (تَ کُ) [ ع. ] (مص ل.)
    ۱- خود را به نادانی زدن.
    ۲- دشمنی ورزیدن دو قوم با یکدیگر.

      تناهی

      (تَ) [ ع. ] (مص ل.)
      ۱- به پایان رسیدن، به نهایت رسیدن.۲ – بازایستادن.

        پیمایش به بالا