مصدر

(تَ طَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.) گونه گونه شدن، حال به حال شدن.

(تَ طَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- فرمانبرداری کردن.
۲- عمل مستحبی انجام دادن.

(تَ طَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.) طواف کردن، چرخ زدن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) دندانه دار کردن.

(تَ مُ) [ ع. ] (مص ل.) ضامن یکدیگر شدن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- دو برابر کردن.
۲- ضعیف کردن.

(تَ ضَ جُّ) [ ع. ] (مص ل.) اظهار آزردگی کردن از اندوه.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) گمراه کردن.

(تَ ضَ رُّ) [ ع. ] (مص ل.) زیان دیدن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- بر عهده گرفتن تاوان، ضمانت کردن.
۲- بیتی یا مصراعی که شاعری از شاعر دیگر در شعر خود بیاورد.