مصدر

(تَ) [ ع. ] (مص م.) دندانه دار کردن.

(تَ مُ) [ ع. ] (مص ل.) ضامن یکدیگر شدن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- دو برابر کردن.
۲- ضعیف کردن.

(تَ ضَ جُّ) [ ع. ] (مص ل.) اظهار آزردگی کردن از اندوه.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) گمراه کردن.

(تَ ضَ رُّ) [ ع. ] (مص ل.) زیان دیدن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- بر عهده گرفتن تاوان، ضمانت کردن.
۲- بیتی یا مصراعی که شاعری از شاعر دیگر در شعر خود بیاورد.

(تَ ضَ رُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- زاری کردن.
۲- التماس کردن.

(تَ ضَ رُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- شعله ور شدن آتش.
۲- برافروخته شدن از خشم.

(تَ ضَ مُّ) [ ع. ] (مص ل.) در برداشتن، شامل بودن.