مصدر

(تَ) [ ع. ] (مص م.) ساختن، مهیا کردن.

(تَ صَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.) صوفی شدن، به عرفان پرداختن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- راست و درست دانستن.
۲- رای موافق دادن مجلس یا هیأت وزیران به لایحه‌ای.

(تَ صَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.) خودداری نمودن از عیب.

(تَ صَ عُّ) (مص ل.) بالا رفتن.

(تَ) [ ع. ] (مص ل.) بالا رفتن، صعود کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص ل.) دست زدن.

(تَ صَ لُّ) [ ع. ] (مص ل.) سخت شدن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- کوچک کردن.
۲- کوچک کردن معنی واژه‌ای به وسیله ادات تصغیر، مانند «چه» «ک».

(تَ صَ لُّ) [ ع. ] (مص ل.) لاف زدن، تملّق گفتن.