مصدر

(تَ) [ ع. ] (مص ل.) بالا رفتن، صعود کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص ل.) دست زدن.

(تَ صَ لُّ) [ ع. ] (مص ل.) سخت شدن.

(تَ صَ لُّ) [ ع. ] (مص ل.) لاف زدن، تملّق گفتن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- کوچک کردن.
۲- کوچک کردن معنی واژه‌ای به وسیله ادات تصغیر، مانند «چه» «ک».

(تَ صَ نُّ) [ ع. ] (مص ل.) حالتی را به طور ساختگی به خود گرفتن، ظاهرسازی.

(تَ صَ فُّ) [ ع. ] (مص م.)
۱- چیزی را به دقت نگریستن.
۲- کتابی را صفحه به صفحه و به دقت مطالعه کردن.

(تَ صَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.)فرو شدن، فرود آمدن.

(تَ یِ) [ ع. تصفیه ] (مص م.)
۱- پاک کردن، صاف کردن.
۲- پالایش.

(تَ صَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.) پنداشتن، صورت کسی یا چیزی را به ذهن آوردن.