مصدر

(تَ سَ طُ) (مص ل.)
۱- احمق شدن.
۲- هذیان گفتن.
۳- انکار حقایق کردن، سوفسطایی کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) گماشتن، چیره دست کردن، مسلط ساختن.

(تَ سَ فُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- فرود آمدن.
۲- پست شدن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- مسمط ساختن شعر.
۲- آویختن چیزی.

(تَ سَ سُ) [ ع. ] (مص ل.) پیوسته شدن، پشت سر هم بودن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- فربه ساختن.
۲- روغن دار کردن.

(تَ سَ لُّ) [ ع. ] (مص ل.) چیره شدن، غلبه یافتن.

(تَ یِ) [ ع. تسمیه ] (مص م.) نام نهادن، نامیدن.

(تَ سَ لِّ) [ ع. ] (مص ل.) از اندوه رها شدن.

(تَ سَ نُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- پیرو سنت بودن.
۲- عقیده کسانی که پس از پیامبر، ابوبکر را خلیفه می‌دانند.