(تَ حَ فُّ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- محفل ساختن، دور هم جمع شدن. ۲- پُر شدن مجلس از مردم.
(تَ) [ ع. ] (مص م.) زینت دادن، آراستن.
(تَ حَ قُّ) [ ع. ] (مص ل.) کینه گرفتن.
(تَ) [ ع. ] (مص م.) خوار کردن، کوچک شمردن.
(تَ حَ قُّ) [ ع. ] (مص ل.) درست شدن، حقیقت پیدا کردن.
(تَ) [ ع. ] (مص م.) ۱- درست کردن. ۲- درستی امری را بررسی کردن.
(تَ حَ کُّ) [ ع. ] ۱- (مص م.) احتکار کردن. ۲- (مص ل.) افسوس خوردن.
(تَ) [ ع. ] (مص م.) ۱- کسی را حاکم یا داور کردن.۲ – در فارسی به معنای استوار کردن.
(تَ حَ لُّ) [ ع. ] (مص ل.) حلقه حلقه نشستن مردم، گرد درگرفتن.
(تَ یِ) [ ع. تحشیه ] (مص م.) نوشتن حاشیه بر کتاب.
