مصدر

(تَ. تَ) (مص م.) تباه کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص ل.) بریدن از دنیا.

(تَ دَ) (مص م.)
۱- پوسیده کردن.
۲- ویران کردن.
۳- فاسد ساختن.

(تَ رَ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- فال نیک گرفتن به چیزی.
۲- بابرکت شدن.
۳- خجسته گردیدن. ؛~الله پاک و منزه‌است خداوند (برای بیان تحسین یا تعجب شدید نسبت به کسی یا چیزی گفته می‌شود). ؛ ~و تعالی بزرگ و بلندمرتبه‌است خداوند.

(تَ دَ) (مص ل.) بی خود گشتن، از شدت گرما بی هوش شدن.

(تَ عَ) [ ع. ] (مص ل.) پیروی کردن.

(تَ عُ) [ ع. ] (مص ل.) از یکدیگر دوری کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- علامت مؤنث به کلمه عربی ملحق کردن.
۲- مؤنث خواندن.
۳- مادگی.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) دمساز کردن، انس دادن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) ارزانی داشتن، سزاوار شمردن، سزاوار کردن.