مصدر

[ ع. ] (مص م.) بیم دادن، ترساندن.

[ ع. ] (مص م.)
۱- تمام گرفتن عامل خراج را.
۲- دادن خراج به پادشاه در نهان و فرار از عمال آن.
۳- بخشیدن پادشاه زمینی را به شخصی بدون خراج.

[ ع. ] (مص م.) دور رفتن، به دور جای شدن.

[ ع. ] (مص م.)
۱- وفا کردن.
۲- حق کسی را تمام دادن.

[ ع. ] (مص م.) فرستادن، روانه کردن، ایفاد مراسله.

[ ع. ] (مص م.) برافروختن، آتش افروختن.

[ ع. ] (مص م.) فرستادن، روانه کردن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.)
۱- بیدار کردن.
۲- آگاه کردن.

[ ع. ] (مص م.)
۱- افکندن، درانداختن.
۲- یورش بردن، تاختن.
۳- گرفتار کردن کسی.
۴- هم آهنگ ساختن آوازها. ج. ایقاعات.

(دَ)(مص ل.)۱ – برخاستن.
۲- توقف کردن.
۳- پایداری، عمل کردن.