مصدر

(اِ فِ یا فَ) [ ع. اضافه ] (مص م.)۱ – افزودن.
۲- در دستور زبان فارسی نسبت دادن کلمه‌ای است به کلمه دیگر برای تمام کردن معنی.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.) ضرر رساندن، گزند رساندن.

(اِ.) [ ع. ] (مص ل.) به دامادی پیوستن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.)۱ – سر و سامان دادن، تصحیح کردن.
۲- کوتاه و مرتب کردن موی سر و صورت.

(~. دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) آشتی دادن، سازش دادن.

( اِ ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) کر شدن.
۲- (مص م.) کر گردانیدن.

( اِ ) [ ع. ] (مص ل.)بالا رفتن، صعود کردن.

(اِ طِ) [ ع. ] (مص م.) از بیخ برکندن چیزی را، از بن برکندن.

(اِ طِ) [ ع. ] (مص م.)۱ – نیکویی کردن، پروردن.
۲- برگزیدن.
۳- مقرب ساختن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.) صید کردن، شکار کردن.