مصدر

(اِ تِ ثَ) [ ع. استغاثه ] (مص م.) نک استغاثه.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) غریب شمردن، عجیب دانستن چیزی را، به شگفت آمدن از امری.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) صوابدید، مصلحت خواهی کردن.

(اِ تِ ئَ) [ ع. ] (مص م.) نک استضائه.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) ناتوان شمردن، ضعیف دانستن.

(اِ تِ بِ یا بَ) [ ع. استطابه ] (مص م.)
۱- پاکیزگی خواستن، پاکی جستن.
۲- پاک یافتن، پاکیزه دانستن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)
۱- نو شمردن.
۲- تازه و نو یافتن.
۳- شگفت داشتن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)
۱- آگهی جستن، اطلاع خواستن.
۲- پرسیدن.

(اِ تِ دَ) [ ع. استعاده ] (مص م.) نک استعاده.

(اِ تِ رِ) [ ع. استعاره ] (مص م.) به عاریت گرفتن.