مصدر

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) آفریدن، ایجاد کردن.

(اُ. دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) (عا.) مأنوس بودن، دمساز بودن.

(اُ. شُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) مأنوس شدن، اُنس گرفتن.

( اِ) [ ع. ] (مص م.)خبر دادن، آگاه ساختن.

(اِ فَ یا فِ) [ ع. اخافه ] (مص م.) ترسانیدن، خوف در دل کسی افکندن.

( اِ ) [ ع. ]
۱- (مص م.) حلال کردن.
۲- (مص ل.)فرود آمدن در جایی.
۳- از حرام بیرون آمدن.

( اِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- از حالی به حال دیگر گشتن.
۲- شوخی و مزاح کردن.
۳- از جدیّت به سستی گراییدن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.) مطالبه حق کردن ؛ به حق حکم کردن.

( اِ ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) ستوده کار شدن.
۲- (مص م.) ستودن، تحسین کردن.

( اِ) [ ع. ] (مص م.)به کسی در برداشتن بار یاری رساندن.