مصدر

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)۱ – جذب کردن، به خویش کشیدن.
۲- ربودن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) از بیخ و بن برکندن، بریدن، از بن بریدن، بیخ بر کردن، استیصال.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) بریدن و شکستن.

(اِ تَ) [ ع. ] (مص ل.) کافی بودن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) کشیدن، جلب کردن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- گرد هم آمدن، جمع شدن.
۲- مقارنه ماه و آفتاب، زمانی که ماه و آفتاب در یک برج و یک درجه و یک دقیقه جمع شوند.

(اِ بَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- پاسخ دادن، جواب دادن.
۲- قبول کردن، پذیرفتن.

(اِ دِ) [ ع. اجاده ] (مص م.)
۱- نیک کردن.
۲- نیک گفتن.
۳- نیکو گردانیدن.

(اِ لَ) [ ع. ] (مص م.)دور گردانیدن چیزی.

( اِ) [ ع. ] (مص م.)به زور واداشتن به کاری.