مصدر

(اِ طِ) [ ع. احاطه ] (مص م.)
۱- گرداگرد چیزی را گرفتن.
۲- فهمیدن و فراگرفتن به طور کامل و تمام.

( اِ) [ ع. ] (مص م.) بزرگ و محترم داشتن، گرامی داشتن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.)۱ – آشکار کردن سخن، بلند کردن آواز، با صدای بلند چیز ی را خواندن.
۲- آشکار کردن.

( اَ ) [ ع. ]
۱- (اِ.) مزد، اجرت.
۲- ثواب.
۳- (مص م.) مزد دادن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) موظف کردن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) از بیخ و بن برکندن، بریدن، از بن بریدن، بیخ بر کردن، استیصال.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)۱ – جذب کردن، به خویش کشیدن.
۲- ربودن.

(اِ تَ) [ ع. ] (مص ل.) کافی بودن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) بریدن و شکستن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- گرد هم آمدن، جمع شدن.
۲- مقارنه ماه و آفتاب، زمانی که ماه و آفتاب در یک برج و یک درجه و یک دقیقه جمع شوند.