مصدر

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) همداستان شدن، هم رأی شدن.

(اِ تِّ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) تکیه کردن بر، پشت دادن بر.
۲- اعتماد کردن بر. ؛ نقطه ~نقطه‌ای که در آن اهرم را تکیه دهند، تکیه گاه.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) تکیه کردن بر، پشت گرم شدن به.

(اِ تِّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- توکل کردن.
۲- کار خود را به دیگری واگذاشتن و به او اعتماد کردن.
۳- تسلیم شدن. ؛ ~ به خدا توکل کردن به خدا.

( اِ) [ ع. ]
۱- (مص م.) تلف کردن، نابود کردن.
۲- (مص ل.) هلاک یافتن. ؛ ~ وقت بیهوده وقت را صرف کردن، به کارهای ناسودمند پرداختن و از وقت بهره نگرفتن.

(اِ تِّ) [ ع. ] (مص ل.) بازرگانی کردن، خرید و فروش کردن، معامله، سودا، بیع و شری، تجارت.

(اَ تَ. زَ دَ) (مص ل.) فال بد زدن، آیه یأس خواندن.

(اِ تِّ) [ ع. ] (مص ل.) به هم پیوستگی، نسبت و قرابت.

( اِ) [ ع. ] (مص م.) تحفه دادن، ارمغان فرستادن.

(اِ تِّ) [ ع. ] (مص م.) گرفتن، برگرفتن، فراگرفتن.